donderdag 28 mei 2020

10 records that changed my musical taste


 

Tim Solyan (drummer of Victims Family) challenged me to tell ten days in a row which records influenced my musical taste. I already prepared a list of 14 records, so I break rule one of 10 records. The explanations I prepared are all in Dutch, some days I will translate them (or let Google do that for me 😉) I list the albums in order of release date, which is not always the date I first heard of the album.

A lot of records are missing that should be added to the list. Nomeansno is missing. They didn’t influence my musical taste, but they were the result of all the records. Victims Family is missing for the same reason. Great band, I listened to their CD’s a lot (at first on tape), seen them live in 1994, but it didn’t lead to anything else.


Olivia Newton John – Totally Hot – 1978

 

Mijn vader kocht deze plaat, in de Shell-shop, omdat je daar met korting platen kon kopen. Dit was mijn allereerste LP, waarmee mijn muzieksmaak een aftrap kreeg. In 1978 was de film Grease DE filmhit van het jaar, we zijn er met de hele klas van de lagere school naar toe geweest, terwijl school dat niet organiseerde, dat hadden we zelf geregeld. In die film speelde Newton John “Sandy”, de Nieuw-Zeelands/Britse blondine die zelf al een hele carriere als o.a. country-zangeres achte de rug had.

Omdat dit mijn allereerste LP was, heeft deze plaat nog steeds een speciaal plekje in mijn platencollectie. In 2002 kon ik via een illegale Russische website de MP3’s van deze plaat opnieuw downloaden voor het lugubere bedrag van 1 dollar. Sindsdien luister ik er af en toe weer naar, hoewel dat nu via een betaald abonnement op Youtube Music gebeurt.



Doe Maar – Skunk – 1981

 

Plotseling was Doe Maar hot. En hip. Ook voor henzelf was het een totale verassing. Ze hadden een tijdelijke drummer, toen hij begon waren ze een bandje voor het circuit, toen de oorspronkelijke drummer van zijn auto-ongeluk was hersteld waren ze de nationale trots van de Nederlandstalige Muziek en wilde ieder tienermeisje trouwen met Ernst of Henny.

Ik zat in de brugklas denk ik. Doe Maar was in september al geboekt voor het eindfeest in juni, maar in september waren ze nog onbekend, goedkoop en leuk voor een schoolfeest. Toen het juni was, was er beveiliging nodig, speelden ze in het Arsenaal omdat de school te klein was, en Doe Maar had voor diezelfde avond 100x zoveel kunnen verdienen dan ze met ons in september hadden afgesproken. Maar ze hebben er een schoolfeest van gemaakt, een schoolfeest om nooit meer te vergeten.



U2 – WAR –1983

 

Hoe ik bij U2 kwam weet ik niet meer. De muziek was wat steviger dan ik daarvoor luisterde (UB40, Doe Maar), maar ik had een walkman en een casettebandje met deze LP erop. U2 was toen nog niet wereldberoemd, en ze dachten nog niet dat ze in hun eentje de wereld gingen verbeteren, en ze verdienden nog te weinig om bij ons de belasting te komen ontduiken. Wel was er Sunday Bloody Sunday.

Nena – Nena – 1983

Deze LP heb ik volgens mij nooit zelf bezeten. Wel een cassettebandje, opgenomen vanaf de LP van een vriendin van een vriendin uit die tijd. Door 99 Luftballons was Duitstalige muziek hip geworden, en Nena helemaal. Deze cassette heb ik uiteindelijk helemaal grijsgedraaid.

 

Mike Oldfield – Crisis – 1983

Deze LP stond in de platenkast van mijn Duitse neef. Om de een of andere reden had de muziek mij gepakt, en heb ik deze toen op een cassettebandje gezet. Tien jaar later heb ik meer van Oldfield gehoord, en in de ramsj bijna al zijn CD’s gekocht. Dat zijn er inmiddels dertig
😉, en NEE, dat is niet 30x Tubular Bells.

 


The Feeding of the 5000 – CRASS – 1985

Volgens mij komt dit album uit  1977, maar ik leerde het pas later kennen. We kregen het op een cassettebandje van een klasgenoot van mijn broer, Leo uit Bodegraven, die als hobby had op scheermesjes kauwen. Die had er grappige stemmetjes tussen gezet, gemaakt met de Commodore 64. Op de achterkant stonden De Vopo’s uit Zwolle, ook zo’n band die in deze lijst had gepast.

 

Jac. Plafond – Geen Touw – 1987

Deze CD werd door de VPRO verkocht, en hoewel ik geen CD-speler had, wilde ik ‘m wel graag hebben. Daarmee werd het mijn eerste CD. Hij staat vol met liedjes uit het radioprogramma Ronflonflon, dat op woensdagmiddag de VPRO-radio teisterde. Voor veel mensen was teisteren het juiste woord, maar juist door de Schipperiaanse humor had het programma ook een vaste schare trouwe luisteraars. Ik was door allerhande bezigheden nooit een trouwe luisteraar, maar ik ben bezig de schade in te halen, want alle uitzendingen staan tegenwoordig online op ronflonflon.vpro.nl en ik ben nog niet op de helft.

Deze CD bevat eigen liedjes, die Wim T. Schippers schreef samen met Clous van Mechelen, bij velen beter bekend van Jantje Vos, de pianostemmer. Die speelde naast saxofoon zoveel instrumenten en was zo muzikaal, dat het vreemd is dat weinigen hem kennen. Zijn muziek kennen velen wel, o.a. de Grolsch-reclame uit de jaren ’80 schreef hij, dat klassieke deuntje dat heel geen klassieke muziek is. En de liedjes van Bert en Ernie zijn ook door Schippers en Van Mechelen geschreven.

Al deze liedjes zijn apart, vaak met pakkende, eenvoudige melodielijnen, dubbelzinnige teksten en zitten toch weer verdraaid goed in elkaar.

Voor mij is het een juweeltje, hoewel ik vermoed dat half Nederland zich er voor zou schamen te vertellen dat ze het (per ongeluk) ooit hebben gehoord
😉Typisch Wim T. Schippers dus.

 

Charly Parker – Au Privave – 1988

Toen ik op de HTS zat, ging ik heel vaak op weg naar huis naar een grote CD-winkel op de Oudenoord. Daar hadden ze altijd aanbiedingen, CD’s van 10 gulden. Volgens mij had ik deze CD al voordat ik een CD-speler had, want ik luisterde er beneden in de woonkamer naar. Typische bebop van “The Bird”, en een begin van een jazz-collectie, waar verder vooral Stan Getz aan is toegevoegd.

 

The Sugarcubes – – 1989

 

Ooit waren The Sugarcubes een underground-bandje van IJsland, dat mensen vooral kenden omdat ze die een keer op een festival hadden gezien. Een gek viertal, met een punkerig zangeresje, en een jongen die en niet kon zingen, en geen trompet kon spelen. De twee of drie anderen vielen een beetje in het niet, ik weet niet eens of ze met 4 of 5 op het podium stonden.

De plaat heb ik nooit gehad, wel een maxi-single-CD, die ik enkele jaren later in Utrecht op de Oude Gracht kocht, wellicht zelfs tweede hands.

 

Bjork – Debut – 1993

 

Omdat ik naar The Sugarcubes luisterde, adviseerde een pen-vriend op Blue Wave, het mail-systeem op de BBS in begin jaren ’90 mij om naar de nieuwe CD van Bjork te luisteren. Hij wist zeker dat ik het leuk zou vinden. Ik was er nog niet zo zeker van, maar om een kort verhaal lange te maken: hij had helemaal gelijk. Bij The Sugarcubes was Bjork al een eigenwijs nest, die onverwachte dingen deed. En dat deed ze op haar eigen CD’s ook. Of mensen het leuk of mooi vonden, deerde haar niet. Mij ook niet, haar eerste CD’s vind ik prachtig. Haar latere werk kon mij niet zo bekoren. Precies zoals Bjork het wellicht bedoeld had.

 

Christina Stürmer – Freier Fall – 2013

 

Omdat ik wel eens naar Nena luisterde, begon Google Play Music, waar we voor betaalden en die dus mijn muzieksmaak aardig kende, allerhande muziek te suggereren. Meestal luister je daar een keer naar, maar soms blijft iets hangen. Christina Stürmer is niet Duits, maar Oostenrijks. Maar ze zingt wel in Hoch Deutsch, dus als je op school Duits hebt gekregen kun je het prima verstaan. Ze heeft met haar band heel veel CD’s gemaakt, nadat ze ergens in 2004 bij de Oostenrijkse Idols tweede was geworden. Ik ken de andere kandidaten niet, maar voor mij is zij de winnares van alle edities. Goede teksten, goede liedjes, goed gebracht, ook live. Een beetje als de Duitse Anouk, maar dan zonder die ‘net iets te grote bek’.

 

Regina Spektor – – 2014

 

Ik heb een voorliefde voor artiesten die dingen net even anders doen dan de rest. Soms verveelt dat snel, zoals bij “two cello’s” die hardrockmuziek op een Cello speelden. Maar soms wordt het authentiek. Vaak vinden de meeste mensen het dan niets (ze kan niet eens zingen, zeggen mijn kinderen dan), terwijl ik denk: ze heeft een gouden keeltje, en doet zoveel meer dan alleen zingen. Regina Spektor begeleidt zichzelf op de piano, en ook daar doet ze vaak dingen die onverwachts zijn, en andere artiesten dus niet doen. Het past in geen enkel hokje, en precies daarom is het leuk. Als jij het niks vindt, is dat niet erg, in zekere zin was dat wellicht de bedoeling. Vind je het wel leuk, geniet er dan van.

 

Mike Oldfield – Man on the Rocks – 2015

De laatste jaren doet Mike Oldfield niet meer zo heel veel, en laat ook weinig van zich horen. Hij heeft een leuk huisje met een studio op de Bahama’s, en af en toe komt er nog een nieuw album uit. Het album Man on the Rocks staat vol met kei-goeie nummers, gezongen door Luke Spiller, die door de platenmaatschappij speciaal voor dit album naar de Bahama’s was gestuurd. Ik heb wel eens de demo’s gehoord waarop Mike zelf zingt, en ja, laat Mike maar gitaar spelen, zingen kan hij beter uitbesteden. Vergeet Tubular Bells (I, II, IIII, 2003 en de rest), dit is gewoon het beste album dat Mike Oldfield heeft gemaakt, en wellicht dat hij ooit zal maken. Als je een hekel hebt aan Tubular Bells, zou je hier eens naar moeten luisteren.

 

Metallica – Hardwired – 2016

 

In mijn jeugd was er een (1) uurtje hardrock op de radio. Vara’s Vuurwerk, met Henk Westbroek, die toen nog niet zelf zong en niet aan politiek deed. Soms luisterde ik daar wel naar, maar het was geen punk en ergens trok ik het niet. Van Metallica had ik wel gehoord, maar vooral de flauwe ballads die de hitparade hoorde, en daar moesten punkers van kotsen, en hoewel ik niet per se punker was, vond ik ballads maar sentimenteel gedoe. De nummers van Metallica die ik wel leuk had kunnen vinden, hoorde ik daardoor simpelweg niet. Dat ze in de jaren ’90 ook nog eens slechte CD’s gingen maken hielp niet echt natuurlijk. En hun geklaag in 2000 dat ze door bittorrent miljarden misliepen ook niet.

Maar hun voorlopig laatste CD maakt alles goed. Knalharde, zeer muzikale, typische Metallica hardrock, die muzikaal goed in elkaar steekt, en met liefde en toewijdig werd geschreven en wordt gespeeld. Sindsdien luister ik af en toe ook wat ouder werk, liefst zonder de ballads
😉

 


maandag 18 mei 2020

Lijstjes ontdubbelen

We komen het allemaal wel eens tegen. Je hebt ergens een lijstje, maar sommige items komen meer dan eens voor, en wat je nodig hebt is een lijstje waarin alles maar een keer voorkomt.

Nou, met Excel/Calc/Google Sheets is het heel simpel om een lijstje met unieke waarden te maken. In dit voorbeeld ga ik er wel vanuit dat de volgorde van de items er niet echt toe doet, want het eindresultaat wordt standaard alfabetisch gesorteerd.

In mijn voorbeeld gebruik ik Calc van OpenOffice, maar het kan ook met Google Sheets en Excel.
Wie al bekend is met het fenomeen draaitabel (pivot table in het Engels), hoeft eigenlijk al niet meer verder te lezen.

Allereerst selecteer je de data die je wilt ontdubbelen.

Dan kies je uit het lint Data -> Pivot table -> Insert -> Current selection -> OK

Dan krijg je de draaitabel-wizard, en sleep je de kolom die je wilt ontdubbelen naar Row fields. In dit geval kiezen we de kolom Plaats. Hiermee heb je de data al ontdubbelt.

Indien je ook het aantal x bezocht per plaats erbij wilt hebben, sleep je de kolom Aantal x bezocht naar Data fields. Omdat we het totaal willen hebben, moet dit Sum zijn (dat krijg je standaard), maar als je het aantal x wilt tellen dat het voorkomt, kun je er op dubbelklikken, en een van de andere functies kiezen. Count voor het aantal maal dat iets voorkomt (doe je dit voor de kolom Plaats, dan zie je gelijk hoe vaak elke plaats in de dataset stond). Max/Min/Average kunnen in bepaalde gevallen ook wel eens handig zijn.

donderdag 21 maart 2019

Ik pas


Foto glaasje bier

Een paar jaar terug had ik voor de gein al eens meegedaan met een maand geen alcohol drinken, en na dry-januari in 2019 (waar ik niet bewust aan mee deed) heb ik me ingeschreven voor de 40 dagen van Ik Pas die toevallig de veertig dagen tussen Carnaval en Pasen beslaat. Gezien de vastenperiode zal het wel niet zo toevallig zijn, maar ik als ongelovige Thomas had wat meer tijd nodig om dat te zien ;-)

Nu drink ik in een gemiddelde week niks, dus kom ik die veertig dagen zonder al te veel moeite wel door, ook al viel mijn verjaardag en die van een bekende er in. Ik lees van anderen dat ze daar wel wat meer moeite mee hebben, begrijpelijk als alcohol toch wat meer in je systeem zit.

De actie van IkPas stuurt je dan elke dag een aanmoedigingsmail ... maar ik krijg dag na dag toch steeds meer het idee dat die mail het er vooral nog een keer in wrijft dat het toch maar lastig is om niet te drinken, waardoor je er iedere keer weer aan herinnerd wordt. Dat is voor mij geen valkuil, maar hoe gaan anderen daar mee om?

woensdag 26 december 2018

Google Home routines op je kalender

Sinds een tijdje heeft Google routines die je kunt koppelen aan Google Home, maar nu dus ook aan een alarm. Als je dan je alarm uitzet, kun je een van de routines opstarten. Dan kun je via Google Home een lamp aan of uit zetten, het nieuws voor laten lezen, of krijg je het weerbericht van die dag te horen, en de items op je kalender. En dat allemaal na elkaar. Best handig als je net bent opgestaan.

Het handige van een routine is dat je dus meerdere zaken met een commando of actie kunt laten uitvoeren. En met de Google Home app op Android of iOS kun je er ook een voice-commando aan toevoegen. Als wij thuis zeggen: OK Google, sofa lamp uit, dan gaat die lamp, die verbonden is met een smart plug vanzelf uit. Maar dat kun je dus ook onderdeel laten zijn van een aantal events in een serie, als je routine maakt "weg van huis", dan koppel je daar het voice commando "OK Google, I'm gone" of "OK Google, see ya later" (of wat jij leuk vind) aan, en dan gaat het licht uit, de NEST-thermostaat (die wij niet hebben ;-) op 15°C en zet je het volume van je ringtone op 100%.

Ik had gehoopt dat dat ook aan een kalender-entry gehangen kon worden, dat is immers ook een soort van alarm. Maar dat komt zeker en vast in een volgende versie!

Volgens mij is het wachten tot Google de IFttt-service overkoopt ;-)

zaterdag 10 november 2018

OpenVPN

Regelmatig hoor ik op podcasts, zoals de Tech45 en afgelopen vakantie BNR Digitaal, iets over VPN-verbindingen. Nu heb ik die de meeste dagen niet nodig, maar juist op vakantie zit je vaak op vreemde Wifi-stations, en dan zou het wel handig, en veilig, zijn om bijv. je bankzaken niet zonder VPN af te handelen.

Omdat ik toch al een Raspberry Pi in de meterkast heb hangen, heb ik de infrastructuur al om zelf een VPN te draaien. Het bleek even wat werk, maar het draait als een tierelier.

Bij Digital Ocean vond ik een mooie uitleg hoe ik OpenVPN op Ubuntu kon installeren, en hoewel niet iedere stap vanaf die lijst zonder problemen verliep, kwam ik er met een klein beetje extra Google wel uit.

Het installeren op Android ging heel simpel door de app uit de playstore te halen en een instellingenbestandje met de sleutels van de Raspberry te kopieren.

Verbinden van je Chromebook bleek nog een stuk lastiger te zijn, dat is me vooralsnog niet gelukt. Mocht iemand daar een goede handleiding voor weten, dan houd ik me aanbevolen. Met mijn Pinebook moet ik het uberhaupt nog gaan proberen.  

woensdag 29 augustus 2018

YouTube Music


Het was al aangekondigd, maar sinds vandaag is het er: YouTube Music, en als je al betaalt voor Google Play Music, dan kun je het ook gebruiken. Daarom hier even mijn eerste indrukken.

Omdat wij al een family-account op GPMaa hebben (14.99 euro/maand voor zes gebruikers), kunnen we met de hele familie gebruik maken van zowel GPM als YTM. 

De site is best simpel, ik vind het een beetje lijken op Spotify. Je ziet wat suggesties, en als je gaat zoeken kom je albums en nummers tegen, en natuurlijk ook video's. Ik denk dat in die video's de meerwaarde moet gaan zitten, het is altijd leuk om van je favoriete artiest wat volledige live registraties te kunnen terugzien. Hopelijk wordt dat dan niet vervuild door korte snippets van fans met een mobieltje in het publiek, want daar ga je geen 10 euro per maand voor betalen.

Iets anders dat opvalt als Google Play Music-gebruiker: de playlists. Je ziet op YouTube Music niet de playlists van GPM, maar de playlists die je eventueel al had aangemaakt op YouTube. Op zich geen verassing, maar als je enkel voor de muziek gaat heb je wellicht niet zoveel aan deze playlists. Hopelijk kun je je playlists van GPM omzetten naar YTM.
Ik zag wel dat er playlists van andere gebruikers in de zoekresultaten naar voren komen, dus openbaar gedeelde playlists kun je zoeken, en gebruiken.

De Android-app is net zo minimalistisch als de website. Afspelen kan wel in de achtergrond (natuurlijk), en je hebt een switch om het videobeeld aan/uit te zetten. Daarmee kun je een videoregistratie van een liveconcert op de achtergrond streamen, zonder beeld en met beperkte bandbreedte.

woensdag 18 juli 2018

Zweden-Noorwegen-dag 8-naar huis

Aan alles komt een eind, en hoewel alle begin moeilijk is, is het eind vaak lang en zwaar.
Vandaag stond er een lange rit naar huis op de planning, snelweg en Autobahn. Je hoopt 200 te kunnen rijden, maar meestal eindigt het met Stau und Baustellen, en zo was het vandaag uiteindelijk ook. Maar omdat ik op tijd was vertrokken, was ik toch om zes uur thuis.

Maar eerst 's-morgens begonnen om 7:00 uur met een goed ontbijt in Hotel Randers. Het ontbijt is daar zeer goed, en zo was het vandaag dan ook weer. Ze hadden zwaar volkorenbrood, dus ik hoefde niet zo heel veel te eten om vol te zitten.

Om tien voor acht zat ik in de auto voor de terugweg. De Deense snelweg is behoorlijk saai, en niet echt heel erg druk, dus het schoot best op, maar het is best nog een eind naar de Duitse grens. Maar eenmaal in Duitsland begon het feest, overal was de snelweg opengebroken (Baustelle) en moest je over zo'n smal spoor 60km/u rijden. Op een plek waren zelfs twee vrachtwagens op elkaar geknald, en moest de politie er ook nog tussendoor.

Onderweg kreeg ik trek, en omdat de hamburgers me toch niet echt trokken, en het ook druk was bij de Burger King, heb ik Leberkäse gegeten. In Eching kregen we dat nog wel eens met de lunch, de lokale collega's vonden het altijd een waar feest. Het smaakt een klein beetje naar rookworst van de Hema.

In Nederland was het weer ouderwets druk op de snelweg, maar gelukkig stond de file enkel aan de andere kant van de vangrails. Thuis nog even de huurauto gewassen om hem morgen ochtend schoon weer in te kunnen leveren.



er zat toch iemand op me te wachten, thuis ;-)


827 km naar huis